Երբեմն այնքան դժվար է մոռանալ, այն , ինչ քեզանից բացի այլևս ոչ մեկ չի հիշում: Երբեմն այնքան դժվար է ապրել ամբոխի մեջ, որը քեզ համար դարձել է միայնության ու դատարկության դրսևորում: Երբեմն դժվար է ժպիտ քամել հարազատների համար: Բայց գիտես, որ հետ դարձի ճանապարհ չկա: Գիտես, որ պետք է մոռանաս անցյալդ` ապագա ստեղծելու համար: Անցյալդ... որ այնքան էլ անցյալ չէ: Ամեն մի պահ կազմում է իմ ներկան` քանի դեռ ես հիշում եմ դա: Երբ ինձ հիշեն, իմ հետ կապված ամեն ինչ` այդ ժամանակ կդառնամ ինչ-որ մեկի անցյալի մի մաս: Գիտեմ, որ առաջինը չեմ, վերջինն էլ չեմ ում համար դժվար է հավատալ: Փորձում եմ հավատ մզել հոգուս ամենածածուկ անկյուններից: Հավատ մարդկանց ու առաջին հերթին սեփական անձիս նկատմամբ: Ես Հրեշտակ չե'մ, Դև էլ չե'մ, բայց պահանջ եմ ներկայացնում ստեղծողիս. "ուժ տու'ր":

Երբ գիշերը փռում է իր թևերը, ես այլևս չեմ դիմադրում, համաձայնում եմ, որ անզոր եմ: Ես դեռ չեմ մոռացել: Համաձայնում եմ, որ... ԴՈՒ դեռ իրական ես ինձ համար: Ես անզոր եմ ՔՈ ցավալի ներկայության դեմ:

"Ուժ տու'ր: Պահանջ եմ ներկայացնում, ու... ու խոնհարվում եմ քո կամքի առաջ:"

Օր առաջին

Քանի որ որոշել էի գրել հանուն գրելու, ու քանի որ իմ կյանքում նոր էտապ է սկսվում, ապա նորից գրում եմ.... Էս անգամ լրիվ ուրիշ տրամադրությամբ:
Կան բաներ, որ պետք է չլինեն, բայց` լինում են; կան օրեր, որ կազմելու են անցյալի մի մաս: Ու այլ բան չի մնում, քան շարժվել առաջ: Ցանկացած կանգառ կարող է կատաստրոֆիկ ազդեցություն ունենալ: Մի խելացի մարդ գրել է"... ТАНЦУЙ и не останавливайся. Какой в этом смысл - не задумывайся. Смысла всё равно нет, и не было никогда. Задумаешься - остановятся ноги... все твои контакты с миром вокруг оборвутся... поэтому никак нельзя, чтобы ноги остановились. Даже если всё вокруг кажется дурацким и бессмысленным - не обращай внимания. За ритмом следи - и продолжай танцевать... выжми себя как лимон. И помни: бояться тут нечего. Твой главный соперник - усталость. Усталость и паника от усталости. Это с каждым бывает. Станет казаться, что весь мир устроен неправильно. И ноги начнут останавливаться сами собой... а другого способа нет, обязательно нужно танцевать. Мало того: танцевать очень здорово и никак иначе. Так чтобы все на тебя смотрели... так что - танцуй. Пока играет музыка - ТАНЦУЙ... " Харуки Мураками :
Հիմա ես խենթի նաման "պարելու" եմ:

Ով եք դուք?

/Էս հարցականի մոմենտը ճշտել ա պետք, ուրա իմ հայկական հարցականը?/Ուրեմն... նրանք շատ ակտիվ, հիմնականում գիշերային կյանք վարող, ջերմություն և խոնավություն սիրող կենդանիներ են: Դրանք օրվա լուսավոր ժամերին թաքնվում են ուրիշ կենդանիների բներում` հիմնականում կռծողների գետնափոր բներում; թափված տերևների տակ; ծառերի կեղևների արանքում; փտող բուսականության ծածուկ կառուցվածքներում: Սնվում են կենդանական և բուսական մնացորդներով: Դրանք ամենադիմացկուն կենդանիներն են երկրի վրա: Դրանց շատ տեսակներ կարող են մինչև 45 րոպե պահեն շնչառությունը և դանդաղեցնեն սրտի ռիթմը, կարող են ամսից ավել մնալ առանց սնունդի: Նրանք կարող են դիմանալ նույնիսկ ռադիացիային, շատ արագ ադապտացվում են նոր պայմաններին: Ահա թե ինչու տարածված է այն կարծիքը, որ դրանք "ժառանգելու" են Երկիրը մեծ ատոմային պայթյունից հետո...
Հեղինակ-Բոժե մոոոոյ, էս ուր եմ ընԳել.... Ահա թե ինչ: Տարբեր սոցիալական ցացնցերում կյանք վարող մարդիկ, ովքեր թաքնվում են իրական կյանքից համացանցի սարդոստայնում մի օր գրավելու են աշխարհը ու դառնալու են մեր ապագան: Սակայն դրանք պսեվդոդիմացկուն մարդիկ են:
Մարդ արարած-Այսինքն ինչ? մեր ապագան վտանգի տակ է?
Տառական- Հա, բա ինչ': Ձեզ տեսել եք? ականջներին, գոտկատեղին, ձեռներին ինչ-որ էլեկտրոնիկա, աչքերին.... ռոբոտոտեխնիկա... սերունդ առանց էմոցիաների....
Տառականները որ տառական են ի տո զույգեր են կազմում, սերունդ են ունենում, բազմանում են, իսկ դուք? պռոցեսը կա, սերունդ` չկա:
Մարդ արարած-Սերնդի համար մենք ժամանակ չունենք, համ էլ հարմար պահեր չեն, համաշխարհային կրիզիսա վիդիշ լի:
Տառական-Խելքիդ ձուն գա, բա հենց էդ ժամանակ պետք ա ավելի շատ ունենալ, ինստինկտ սամասախռանենիայա վիդա, վիդիշ լի:
Մարդ արարած-Ես հո կենդանի չեմ:
Տառական- Չեմի չե պոզեր, ախպերս դու ամենամեծ ու ամենավնասակար կենդանին ես, ու իլյուզաներ մի ունեցի էդ հարցում:
Հեղինակ-Ամեն ինչ լավ կլինի... պարզապես պետք է հուսալ, որ մարդու մեջ մարդկայինն ու աստվածայինը կհաղթեն:

Ահ տամ, մեռի'

"Да здравствует суд, самый гуманный суд в мире!"

Էսօր առավոտվանից էս եմ հիշել)))
Ասեմ ինչի? Դե, ասել էին հարկայինից են գալու` բյուջեյի ստուգում:
Ես էլ ասեցի, որ գան տեղիցս կթռնեմ, կգոռամ "կեցցե պետ եկամուտների կոմիտեն... ամենաանկաշառ և արդար կառույցը ՀՀ-ում" )))
Լավ, ասում են ծիծաղում է նա, ով վերջում է ծիծաղում.... Էսօր չեկան: Վաղը կգան, կգնան... կամ բլոգ կգրեմ, կամ "քսիֆ" կուղարկեմ))))

Ուզում եմ հեռուստահաղորդում ստեղծեմ, որ ամեն ինչ... ցնդած լինի... թե չէ նայում ես նայում , բայց նայելու բան չկա:Նախ ասեմ, որ հաղորդումը կվարեն 2 հոգի: Մեկը կլինի մի չախ ու ցնդած ծյոծա, որ կարծում է, թե ինքը աշխարհի կենտրոնն է... Թե չէ նայում ենք հաղորդումները, որտեղ ինչ-որ տզաթևիկ ջահելներ են նույն ինքնագնահատականով: Մյուսն էլ կլինի բարակ նիհար ամենագետ, բայց չափազանց համեստ տղամարդ: Ու ես երկուսը մեկը մյուսին լրացնելու են: Կինը կլինի կենսուրախ մի մարդ, լի էներգիայով, սակայն տգետ; տղամարդը` հակառակը: Տղամարդը սուիցիդալ մտքերով, սակայն կանտ-ֆոյերբախյան-լանդաու-լիֆշիցյան-ռեզերֆորդ-լորենցիան գաղափարախոսության կրող ու ջատագով է, ում պսիխոհամակարգը ավելի է քայքայվում կենսախինդ, սակայն տգետ կնոջ արարքների ու գաղափարների ֆոնի վրա: Սակայն, հենց այդ կինն է, որ սենտիմենտալ և չափազանց պարզ կյանքի ուրախություններով կարողանում է բալանս ստեղծել տղամարդու խռովահույզ հոգում:Միասին վարելու են առավոտյան լուրեր, ժամը 7:15-ից 8:27: Նույնիսկ ժամանակի ընտրությունն է աննորմալ լինելու...
....մնացածը չեմ գրի))) կարողա մեկը լինի գնի ինձանից էս պրոյեկտը))) կեցցե ցնդածների աշխարհը))))

Սեփականություն առանց սահմանների ու կանոնների

Սեփական ձեռքերս սեփական գրպանում, սեփական ոտքերի վրա հենվելով, սեփական մտքում էլ "տանայ նանայ..." ինչ-որ սեփական հորինվածքի մեղեդիյով երգ դնդնալով քայլում էի սեփական քաղաքում: Սեփական անձի լիարժեք ազատության զգացումը տեսանելի և վիրտուալ սահմանների առկայությամբ, թույլ էր տալիս ինձ վայելել չնչին քայլերի մեծ նշանակությունը: Իսկ մի թե պետք է ապացուցել, որ ես ազատ եմ ու ունեմ սեփականություն: Իսկ մի թե պետք է ապացուցել, որ սեփական հոգում պահում եմ ՔԵԶ: Պարզապես ունեմ էն` ինչ-որ ունեմ: Պարզապես այսօր մի քիչ ավելի հարուստ եմ, քան երեկ:

Իրիկվա ժամը 9:30-ի հեքիաթ...

Լինումա չի լինում մի աղջիկա լինում: Էս աղջիկը մի օր զարթնումա առավոտը ու ինչ տեսնի... կորցրելա... ինքը իրան կորցրելա: Դեսա նայում դենա նայում` չի գտնում: Դուրսա գալիս նայումա դրսում էլի չի գտնում իրան: Ուզումա գոռա , ձեն տա` չի իմանում ինչ անունով կանչի: Ու որոշումա գնա ինքն իրեն ման գալու... Շատա գնում, թե քիչ հասնումա մի աշխարհի, որի անունը Դիլխորստանա լինում: Որոշումա մի որոշ ժամանակ էս երկրում մնա, հարց ու փորձ անի, տեսնի կարողա ինչ-որ մեկը իրան տեսած կլինի, անունը կիմանա: Գնումա ու տենց լռվումա էդ երկրում...
ռուսը կասի "մոռալ տոյ սկազկի տակավա..."
... մի մոռացի ինչի համար ես ճամփա հելել: